تاثیر الگوریتم های تکاملی در خلق فرم های نوین معماری ( الهام از طبیعت و شبیه سازی کامپیوتری در طراحی)

پیشرفت های سریع در حوزه محاسبات تکاملی طی دهه های اخیر، افق های تازه ای در طراحی معماری گشوده است. الگوریتم های تکاملی با الهام از فرآیندهای طبیعی همچون انتخاب طبیعی، جهش ژنتیکی و سازگاری زیستی، امکان تولید فرم هایی را فراهم کرده اند که فراتر از الگوهای سنتی طراحی قرار می گیرند. این رویکرد نوین نه تنها به خلق ساختارهایی پیچیده، پویا و سازگار با محیط منجر شده، بلکه معماران را قادر ساخته است تا از طریق شبیه سازی کامپیوتری، گزینه های متعدد طراحی را به صورت هم زمان بررسی و بهینه سازی کنند. در این چارچوب، طبیعت به عنوان منبعی غنی از الگوهای کارآمد، نقشی محوری در شکل گیری فرم های معماری نوین ایفا می کند. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی مفهومی به بررسی تاثیر الگوریتم های تکاملی در فرآیند خلق فرم های معماری می پردازد و نشان می دهد چگونه ترکیب الهام زیستی با محاسبات پیشرفته می تواند به افزایش خلاقیت، کارایی سازه ای و پایداری محیطی بینجامد. یافته های نظری حاکی از آن است که استفاده از این الگوریتم ها نه تنها ابزار طراحی را متحول کرده، بلکه نگرش معماران به فرآیند شکل گیری فضا را نیز دگرگون ساخته است.واژگان کلیدی:الگوریتم های تکاملی، معماری الهام گرفته از طبیعت، طراحی پارامتریک