بازطراحی برنامه درسی در آموزش وپرورش: رویکردهای نوین و مهارت محوری

بازطراحی برنامه درسی در آموزش وپرورش یکی از مهم ترین ضرورت های توسعه سیستم های آموزشی در جهان معاصر به شمار می آید. این فرایند با هدف ارتقای کیفیت یادگیری، توسعه مهارت های دانش آموزان و پاسخگویی به نیازهای اجتماعی و فناورانه شکل گرفته و بیش از گذشته نیازمند نگرشی پویا و چندبعدی است. برنامه درسی به عنوان نقشه راه آموزش، شامل اهداف آموزشی، محتوای علمی، روش های تدریس و ابزارهای ارزشیابی است و تغییر در آن تنها به بازنویسی محتوا محدود نمی شود؛ بلکه نیازمند بازنگری در رویکردها، ساختارها، روش های تدریس و سیستم های ارزیابی نیز هست. پژوهش ها نشان داده اند که برنامه های درسی سنتی، علی رغم نقش تاریخی خود، توان پاسخگویی به نیازهای متنوع یادگیرندگان و تحولات اجتماعی را ندارند و بازطراحی آن ها با تمرکز بر مهارت های زندگی، تفکر انتقادی، خلاقیت و یادگیری فعال، می تواند توانمندی دانش آموزان را در مواجهه با چالش های فردی و اجتماعی افزایش دهد (حسینی، ۱۳۹۸ براون و همکاران، ۲۰۱۵). این مقاله با بررسی ادبیات داخلی و بین المللی، تلاش دارد رویکردهای نوین در بازطراحی برنامه درسی، عوامل موثر بر تحول، چالش ها و فرصت های پیش رو را تحلیل کند و چارچوبی برای بهبود کیفیت آموزش و پرورش ارائه دهد. نتایج این تحلیل می تواند به سیاست گذاران و برنامه ریزان آموزشی کمک کند تا برنامه های درسی انعطاف پذیر، مهارت محور و متناسب با نیازهای دانش آموزان طراحی و اجرا کنند.