تهییج و تقویت تخیل اجتماعی در کلاس ادبیات: مطالعه تطبیقی بین رویکردهای سنتی و خلاقانه در آموزش فارسی

پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسه تاثیر رویکردهای سنتی و خلاقانه در آموزش ادبیات فارسی بر تهییج و تقویت تخیل اجتماعی دانش آموزان انجام شده است. این مطالعه از نوع پژوهش های کتابخانه ای و تحلیلی است و با تکیه بر منابع علمی و پژوهش های داخلی به تحلیل نقش روش های تدریس در پرورش خلاقیت و تخیل در کلاس ادبیات پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که روش های خلاقانه مانند نقش آفرینی، نقد گروهی و نمایش خوانی، نسبت به روش های سنتی موجب افزایش تخیل اجتماعی، انگیزش یادگیری و درک عمیق تر مفاهیم ادبی می شوند. در مقابل، روش های سنتی بیش تر به انتقال مفاهیم زبانی محدود شده و توانایی بروز خلاقیت را کاهش می دهند. نتایج پژوهش بیانگر ضرورت بازنگری در برنامه درسی ادبیات فارسی و ترویج روش های خلاقانه در نظام آموزشی کشور است.واژگان کلیدی: آموزش ادبیات فارسی، تخیل اجتماعی، روش خلاقانه، روش سنتی، یادگیری فعال