نقش روایت های بومی در تقویت هویت یادگیرندگان و انگیزش زبانی در آموزش زبان انگلیسی در مدارس ایران

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش روایت های بومی در تقویت هویت فرهنگی و انگیزش زبانی یادگیرندگان در آموزش زبان انگلیسی در مدارس ایران است. مسئله اصلی این پژوهش، فقدان ارتباط موثر میان محتوای آموزشی زبان انگلیسی و فرهنگ بومی یادگیرندگان ایرانی است که می تواند موجب کاهش انگیزش و تضعیف هویت فرهنگی آنان شود. روش تحقیق از نوع کتابخانه ای و توصیفی–تحلیلی است و داده ها از طریق مطالعه و تحلیل منابع علمی، مقالات و پژوهش های داخلی گردآوری و تفسیر شده اند. یافته ها نشان می دهد که استفاده از روایت های بومی، داستان های محلی و متون ادبی ایرانی در فرایند آموزش زبان انگلیسی، موجب افزایش انگیزش زبانی، تعامل فعال در کلاس و تقویت حس هویت فرهنگی یادگیرندگان می شود. نتایج حاکی از آن است که ادغام مولفه های فرهنگی در برنامه های درسی زبان خارجی، محیط یادگیری معنادارتری ایجاد کرده و نگرش مثبت تری نسبت به زبان و فرهنگ هدف پدید می آورد. در نهایت، پیشنهاد می شود سیاست گذاران و معلمان زبان با بومی سازی محتوا، به پیوند میان زبان، فرهنگ و هویت در کلاس های انگلیسی توجه بیشتری داشته باشند.واژگان کلیدی: روایت های بومی، هویت فرهنگی، انگیزش زبانی، آموزش زبان انگلیسی، بومی سازی محتوا