بررسی تاثیر روش های فعال تدریس بر یادگیری زیست شناسی در دانش آموزان دبیرستانی

هدف این پژوهش بررسی تاثیر روش های فعال تدریس بر یادگیری زیست شناسی دانش آموزان دبیرستانی شهرستان اسلام آباد غرب در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. پژوهش از نوع کمی و شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون شامل گروه کنترل و آزمایش انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه یازدهم رشته تجربی دبیرستان های شهرستان بود که با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای، ۸۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها، آزمون استاندارد مفهومی زیست شناسی شامل سوالات چهارگزینه ای و تشریحی بود که روایی و پایایی آن تایید شد. گروه آزمایش در طول یک ترم تحصیلی با استفاده از روش های فعال تدریس شامل یادگیری گروهی، یادگیری مبتنی بر مسئله و فعالیت های آزمایشگاهی کاوشگر آموزش دیدند، در حالی که گروه کنترل با روش سنتی تدریس شد. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که روش های فعال تدریس تاثیر معناداری بر یادگیری زیست شناسی دانش آموزان دارند و علاوه بر افزایش نمرات، مهارت های تفکر انتقادی، تحلیل علمی و مشارکت فعال در کلاس را بهبود می بخشند. یافته ها نشان می دهند که به کارگیری روش های فعال تدریس می تواند به ارتقای کیفیت آموزش زیست شناسی و انگیزش یادگیری در مدارس دبیرستانی کمک کند.

کلیدواژه ها:

روش های فعال تدریس ، یادگیری زیست شناسی ، دبیرستان ، یادگیری فعال ، تفکر انتقادی