چارچوب راهنمای تربیت دیجیتال معلمان در مدارس ایران: رویکردی مبتنی بر شایستگی های حرفه ای

این پژوهش با درک عمیق از گذار نظام آموزشی به سوی دیجیتالی شدن، به ضرورت تدوین یک چارچوب راهنمای بومی برای تربیت دیجیتال معلمان مدارس ایران در مواجهه با تحولات سریع فناوری می پردازد. هدف اصلی این تحقیق، غنی سازی رویکردهای توسعه حرفه ای معلمان با تمرکز بر ابعاد تربیتی، اخلاقی و فرهنگی کنار شایستگی های فنی است. روش تحقیق اتخاذ شده، ترکیبی از رویکرد توسعه ای (Design-Based Research) با بهره گیری از تکنیک های کیفی (تحلیل اسنادی و مصاحبه) و روش اجماع خبرگان (دلفی) برای اعتبارسنجی نهایی چارچوب بوده است. چارچوب پیشنهادی بر اساس تلفیق مدل های بین المللی شناخته شده، نظیر DigCompEdu، با الزامات خاص نظام آموزشی و فرهنگ ایرانی طراحی شده و در پنج بعد اصلی ساختاربندی می شود: شایستگی های فنی-ابزاری، شایستگی های آموزشی-تربیتی، شایستگی های ایمنی و اخلاق دیجیتال، شایستگی های سازمانی-حمایتی و شایستگی های توسعه حرفه ای مستمر. یافته های کلیدی تحقیق نشان داد که ضعف اصلی در آموزش های فعلی، در بعد شایستگی های اخلاقی-اجتماعی و توانایی تلفیق فناورانه با اهداف پداگوژیکی است. نتایج این پژوهش، ارائه چارچوبی عملیاتی و چندوجهی را برای سیاست گذاران آموزش و پرورش جهت تدوین دوره های ضمن خدمت و پیش خدمت معلمان فراهم می آورد، به گونه ای که خروجی نهایی، معلمان مسلط به فناوری و متعهد به اصول تربیتی باشد. کلیدواژه ها: تربیت دیجیتال، شایستگی معلم، فناوری آموزشی، توسعه حرفه ای، پداگوژی دیجیتال .