یادگیری معکوس (Flipped Classroom) در مدارس ایران

یادگیری معکوس (Flipped Classroom) به عنوان یک رویکرد نوین آموزشی، نقش فعال دانش آموز در فرآیند یادگیری را تقویت کرده و زمان کلاس را برای فعالیت های تعاملی و حل مسئله آزاد می سازد. هدف این پژوهش بررسی وضعیت اجرای یادگیری معکوس در مدارس ایران، شناسایی چالش ها و فرصت ها و ارائه راهکارهای بهبود و بومی سازی آن بود. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و ترکیبی بوده و جامعه آماری شامل معلمان و دانش آموزان مدارس متوسطه و متوسطه اول در مناطق شهری و روستایی ایران بود. داده ها با استفاده از پرسشنامه، مصاحبه نیمه ساختاریافته و مشاهده جمع آوری و با روش های آماری توصیفی و تحلیل محتوا تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که آگاهی معلمان نسبت به یادگیری معکوس رو به افزایش است، اما اجرای منظم و سیستماتیک آن محدود بوده و چالش های عمده ای مانند دسترسی نابرابر به فناوری، کمبود مهارت های دیجیتال و محدودیت های زمان کلاس وجود دارد. همچنین، معلمان و دانش آموزان معتقد بودند که یادگیری معکوس می تواند مشارکت فعال و مهارت های تفکر انتقادی دانش آموزان را افزایش دهد. بر اساس نتایج، ارائه آموزش های حرفه ای برای معلمان، توسعه زیرساخت های فناوری، تولید محتوای آموزشی بومی و بازنگری در روش های ارزشیابی از مهم ترین پیشنهادات برای اجرای موفق یادگیری معکوس در مدارس ایران است.

کلیدواژه ها:

یادگیری معکوس ، آموزش فعال ، فناوری آموزشی ، مشارکت دانش آموز ، مدارس ایران