کاهش اضطراب تحصیلی دانش آموزان از طریق رویکردهای حمایتی معلم

اضطراب تحصیلی یکی از عوامل بازدارنده یادگیری موثر در محیط مدرسه است که می تواند پیامدهای منفی شناختی و عاطفی به همراه داشته باشد. پژوهش حاضر به بررسی نقش رویکردهای حمایتی معلم در کاهش اضطراب تحصیلی دانش آموزان پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که حمایت عاطفی، توجه به تفاوت های فردی، ارائه بازخورد سازنده و ایجاد فضای یادگیری بدون ترس از قضاوت، نقش مهمی در کاهش اضطراب دانش آموزان دارد. معلمان با پذیرش اشتباه به عنوان بخشی از فرآیند یادگیری، می توانند فشار روانی ناشی از کمال گرایی و ترس از شکست را کاهش دهند. همچنین استفاده از روش های تدریس فعال و گروهی، حس همکاری و تعلق را تقویت کرده و از انزوای تحصیلی دانش آموزان می کاهد. نتایج این پژوهش نشان می دهد که رویکرد حمایتی معلم، نه تنها اضطراب تحصیلی را کاهش می دهد، بلکه انگیزه، اعتمادبه نفس و مشارکت فعال دانش آموزان را نیز افزایش می دهد.واژگان کلیدی: اضطراب تحصیلی، حمایت آموزشی، معلم، یادگیری فعال، محیط مدرسه