بررسی تاثیر استفاده هدفمند از رسانه ها و ابزارهای دیجیتال در فرایند آموزش مدرسه ای

تحولات سریع فناوری، حضور پررنگ رسانه ها و ابزارهای دیجیتال را در عرصه آموزش اجتناب ناپذیر ساخته است. با این حال، تاثیر واقعی این فناوری ها بر فرآیند یادگیری در مدرسه، به چگونگی و کیفیت استفاده از آن ها وابسته است. این مقاله نظری با هدف ارائه یک چارچوب مفهومی تلفیقی برای درک و هدایت استفاده هدفمند از رسانه ها و ابزارهای دیجیتال در آموزش مدرسه ای نگاشته شده است. ابتدا با مرور ادبیات موجود، مزایای بالقوه این ابزارها از جمله تعامل بیشتر، شخصی سازی یادگیری، و دسترسی به منابع غنی (شی و همکاران، ۲۰۱۳) و همچنین چالش هایی مانند پرت شدن حواس، شکاف دیجیتالی، و نیاز به سواد رسانه ای معلمان و دانش آموزان (زهرا و همکاران، ۲۰۲۰) بررسی می شود. سپس، با تلفیق نظریه های یادگیری شناختی و سازنده گرایی (پیاژه، ۱۹۷۰؛ ویگوتسکی، ۱۹۷۸) و مدل های فناوری پذیری مانند SAMR (پوئنترادا، ۲۰۰۶)، چارچوبی مفهومی ارائه می گردد که بر سه محور کلیدی تاکید دارد: ۱) همسویی محتوای دیجیتال با اهداف آموزشی و نیازهای شناختی یادگیرنده، ۲) طراحی فعالیت های مشارکتی و ساختن گرا حول ابزارهای دیجیتال، و ۳) توسعه نظام مند شایستگی های دیجیتالی معلمان. در ادامه، کاربرد این چارچوب در بهبود عملکرد تحصیلی از طریق تقویت درک مفهومی، انگیزش و خودتنظیمی در یادگیری بحث می شود. در نهایت، مزایای چارچوب پیشنهادی، محدودیت ها و چالش های پیش روی اجرا، و چشم اندازهای تحقیقات آتی تبیین می گردد.