مهارت های نوین ارتباطی با والدین و دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی مهارت های نوین ارتباطی معلمان با والدین و دانش آموزان در شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–تحلیلی با رویکرد پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش را معلمان دوره های ابتدایی و متوسطه شهر کرمانشاه تشکیل دادند که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، نمونه ای متشکل از آنان انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها پرسش نامه محقق ساخته بود که روایی آن از طریق نظر خبرگان و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. داده ها با بهره گیری از آمار توصیفی و استنباطی و با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که سطح مهارت های نوین ارتباطی معلمان در حد متوسط رو به مطلوب قرار دارد و بین مهارت های ارتباطی معلمان و میزان مشارکت و رضایت والدین رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین یافته ها حاکی از آن بود که ارتباط موثر معلمان با دانش آموزان تاثیر قابل توجهی بر افزایش انگیزش تحصیلی و احساس تعلق آنان به مدرسه دارد. با این حال، ضعف هایی در حوزه ارتباط دیجیتال، همدلی و مدیریت تعارض مشاهده شد که ضرورت توجه بیشتر به آموزش های تخصصی در این زمینه را نشان می دهد. در مجموع، نتایج پژوهش بر اهمیت توسعه مهارت های نوین ارتباطی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی ارتقای کیفیت تعاملات آموزشی و تربیتی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

مهارت های نوین ارتباطی ، معلمان ، والدین ، دانش آموزان ، تعامل مدرسه و خانواده