بررسی تاثیر به کارگیری محتوای دیجیتال در افزایش جذابیت کلاس درس و انگیزش یادگیری دانش آموزان

پیشرفت فناوری های دیجیتال، فرصت های بی سابقه ای برای دگرگونی محیط های یادگیری و مقابله با چالش کلیدی کاهش جذابیت و انگیزش در کلاس های سنتی فراهم کرده است. این مقاله نظری با هدف ارائه یک چارچوب مفهومی تلفیقی، به بررسی نظام مند تاثیر به کارگیری محتوای دیجیتال بر افزایش جذابیت کلاس درس و انگیزش یادگیری دانش آموزان می پردازد. محتوای دیجیتال در این مقاله به طیف وسیعی از منابع شامل چندرسانه های آموزشی تعاملی، شبیه سازها، بازی های جدی، واقعیت افزوده و مجازی، و پلتفرم های آموزش انطباقی اشاره دارد. مقاله با روش تحلیلی-اسنادی، ابتدا مسئله کمرنگ شدن علاقه و درگیری فعال یادگیرنده در نظام های آموزشی معلم محور را طرح و ضرورت به کارگیری راهبردهای نوین را مبتنی بر نظریه های انگیزشی و یادگیری روزآمد تبیین می کند. در ادامه، با مرور مبانی نظری کلیدی مانند نظریه خودتعیین گری، نظریه بارشناختی، الگوی انگیزشی-شناختی کرامر و نظریه جریان، پایه های علمی رابطه بین ویژگی های محتوای دیجیتال (مانند تعاملی بودن، بازخورد فوری، چندحسی بودن و شخصی سازی) و افزایش جذابیت و انگیزش درونی و بیرونی را تشریح می نماید. سپس، چارچوب مفهومی یکپارچه ای ارائه می شود که نحوه تعامل مولفه های محتوای دیجیتال، ویژگی های یادگیرنده، نقش معلم و بافت کلاس درس را برای خلق یک محیط یادگیری جذاب و برانگیزاننده ترسیم می کند. کاربرد این چارچوب در طراحی فعالیت های آموزشی، مزایا و چالش های عملی پیاده سازی و در نهایت، چشم اندازهای پژوهشی آینده مورد بحث قرار می گیرد. یافته های این تحلیل می تواند مبنای علمی مناسبی برای معلمان، طراحان آموزشی و سیاست گذاران در جهت غنی سازی محیط های یادگیری فراهم آورد.واژگان کلیدی: محتوای دیجیتال، جذابیت کلاس درس، انگیزش یادگیری، چارچوب مفهومی، دانش آموزان.