دگرگونی منطق حاکم بر آموزش مدرسه ای: رهبری تربیتی معلم در شکل دهی به یادگیری فعال و مسئولانه دانش آموزان

نظام آموزش مدرسه ای در بسیاری از جوامع همچنان بر منطق انتقال خطی دانش و نقش منفعل یادگیرنده استوار است؛ منطقی که با نیازهای شناختی و اجتماعی دانش آموزان در جهان معاصر هم خوانی ندارد. این پژوهش با رویکردی تحلیلی–نظری، به تبیین دگرگونی منطق حاکم بر آموزش مدرسه ای و نقش معلم به عنوان رهبر تربیتی در شکل دهی به یادگیری فعال و مسئولانه دانش آموزان می پردازد.بر اساس تحلیل های انجام شده، یادگیری فعال زمانی محقق می شود که دانش آموزان در فرایند یادگیری نقش کنشگرانه ایفا کنند، در تولید معنا سهیم باشند و نسبت به یادگیری خود احساس مسئولیت داشته باشند. در این چارچوب، معلم نقشی فراتر از اجراکننده برنامه درسی می یابد و به رهبری تربیتی تبدیل می شود که با طراحی موقعیت های یادگیری چالش برانگیز، هدایت گفت وگوهای فکری و بازتعریف روابط قدرت دانشی، زمینه رشد استقلال فکری دانش آموزان را فراهم می کند. نتایج پژوهش نشان می دهد که تحول در آموزش مدرسه ای بدون بازاندیشی در منطق آموزشی، فرهنگ کلاس درس و نقش حرفه ای معلم امکان پذیر نیست. این مطالعه می تواند چارچوبی مفهومی برای سیاست گذاری آموزشی و بازطراحی شیوه های تدریس در آموزش معاصر ارائه دهد.