نقش هوش مصنوعی در بازسازی رویکردهای میان معلم، محتوا و دانش آموز

تحولات بنیادین در حوزه هوش مصنوعی، روابط سنتی حاکم بر نظام های آموزشی را به چالش کشیده و زمینه ساز دگرگونی عمیق در نقش های معلم، ساختار محتوا و جایگاه یادگیرنده در زیست بوم های نوین یادگیری شده است. پژوهش حاضر با رویکردی آینده نگرانه به تحلیل تاثیرات هوش مصنوعی بر تعامل میان این سه عنصر کلیدی می پردازد. یافته های نظری نشان می دهد که هوش مصنوعی با توانایی در شخصی سازی محتوا، تحلیل رفتار یادگیرنده و تسهیل فرایندهای یاددهی، جایگاه معلم را از یک انتقال دهنده دانش به طراح یادگیری و راهبر تربیتی تغییر داده است. محتوا نیز از ساختار خطی و یکسان به الگویی پویا و تطبیقی تبدیل شده که متناسب با ویژگی های فردی و شناختی هر دانش آموز ارائه می شود. در این میان، یادگیرنده به عنوان عامل فعال، مشارکت کننده و خودتنظیم، نقشی محوری در فرایند یادگیری می یابد. با وجود این تحولات مثبت، چالش هایی همچون تضعیف نقش تربیتی معلم، تهدید هویت انسانی یادگیرندگان، و الزامات اخلاقی بهره گیری از داده های آموزشی نیز پدید آمده است. کلمات کلیدی:: هوش مصنوعی، معلم آینده، یادگیرنده خودتنظیم، محتوای تطبیقی، زیست بوم یادگیری، تربیت فناورمحور، آموزش هوشمند