بررسی تاثیر فناوری های نوین بر کاهش یکنواختی و افزایش مشارکت کلاس

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر فناوری های نوین بر کاهش یکنواختی و افزایش مشارکت دانش آموزان در مدارس ابتدایی اسلام آبادغرب در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام شد. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی از نوع همبستگی و علی توصیفی بود و جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان و معلمان مدارس ابتدایی شهرستان بود. نمونه پژوهش شامل ۳۰۰ دانش آموز و ۳۰ معلم بود که با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه، مشاهده نیمه ساختاریافته و مصاحبه جمع آوری و با روش های کمی و کیفی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که فناوری های نوین به طور معناداری موجب کاهش یکنواختی کلاس ها و افزایش مشارکت فعال دانش آموزان شده اند. تحلیل داده های کمی نشان داد که استفاده از فناوری توانایی پیش بینی حدود ۴۱ درصد تغییرات مشارکت و ۳۵ درصد تغییرات یکنواختی کلاس را دارد. یافته های کیفی نیز بیانگر افزایش انگیزه، تمرکز و تعامل دانش آموزان در کلاس های مجهز به فناوری است. بر اساس نتایج، استفاده هدفمند از ابزارهای دیجیتال، بازی سازی و سیستم های پاسخ دهی هوشمند می تواند کیفیت یادگیری را ارتقا دهد و محیط آموزشی پویا و جذاب ایجاد کند.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین ، مشارکت دانش آموزان ، یکنواختی کلاس ، مدارس ابتدایی ، بازی سازی ، یادگیری فعال