آموزش تاریخ با استفاده از نقشه های تعاملی و ابزارهای جغرافیایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از نقشه های تعاملی و ابزارهای جغرافیایی بر یادگیری تاریخ در مدارس متوسطه شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام شد. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و ترکیبی از داده های کمی و کیفی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان و معلمان مدارس متوسطه این شهر بود و نمونه گیری به صورت تصادفی چندمرحله ای انجام شد. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه، مصاحبه نیمه ساختاریافته و مشاهده میدانی بود. تحلیل داده های کمی با نرم افزار SPSS و تحلیل داده های کیفی با روش تحلیل محتوای موضوعی انجام شد. یافته ها نشان داد که استفاده از نقشه های تعاملی باعث ارتقای درک مفاهیم تاریخی، تقویت مهارت های تفکر فضایی و افزایش مشارکت فعال دانش آموزان می شود. همچنین، معلمان گزارش کردند که این ابزارها یادگیری تاریخ را جذاب تر و تحلیلی تر می کنند. از جمله محدودیت های پژوهش، کمبود زیرساخت های فناوری و نیاز به آموزش بیشتر معلمان بود. بر اساس نتایج، پیشنهاد شد که آموزش معلمان، توسعه زیرساخت های فناوری، طراحی محتوای درسی تعاملی و تشویق فعالیت های گروهی با استفاده از نقشه های دیجیتال مورد توجه قرار گیرد. پژوهش حاضر نشان می دهد که ادغام فناوری های جغرافیایی در آموزش تاریخ می تواند فرآیند یادگیری را عمیق تر، تحلیلی تر و مشارکتی تر کند.

کلیدواژه ها:

آموزش تاریخ ، نقشه های تعاملی ، ابزارهای جغرافیایی ، تفکر فضایی