کلاس درس به مثابه فضای اندیشیدن: نقش معلم در فعال سازی تفکر انتقادی دانش آموزان

الگوهای سنتی تدریس معلم محور اغلب با انفعال یادگیرندگان و محدودشدن فرایند تفکر همراه بوده اند. مقاله حاضر با رویکردی نظری، به بازخوانی مفهوم معلم محوری می پردازد و آن را از «اقتدار آموزشی» به «هدایت شناختی» بازتعریف می کند. بر اساس این دیدگاه، معلم می تواند با مدیریت آگاهانه جریان یادگیری، زمینه شکل گیری تفکر انتقادی را در دانش آموزان فراهم آورد. نتایج بررسی ها نشان می دهد که تاکید بر گفت وگوی هدفمند، استدلال محوری و ارزیابی دیدگاه های مختلف، نقش موثری در رشد توانایی های انتقادی دانش آموزان دارد. این مقاله نتیجه می گیرد که معلم محوری بازتعریف شده نه تنها مانعی برای تفکر انتقادی نیست، بلکه می تواند به ابزاری موثر در پرورش اندیشه نقادانه تبدیل شود.کلمات کلیدی: راهبردهای تدریس، معلم محور، تفکر انتقادی، رویکرد پدیدارشناسانه