بازطراحی کیفیت تدریس در نظام آموزشی معاصر: نقش نوآوری های

تحولات سریع فناورانه و تغییر نیازهای یادگیرندگان، بازطراحی کیفیت تدریس در نظام آموزشی معاصر را به ضرورتی اجتناب ناپذیر تبدیل کرده است. این مقاله با رویکردی تحلیلی–توصیفی، به بررسی نقش نوآوری های آموزشی و فناوری های نوین در ارتقای کیفیت تدریس می پردازد. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری روش های نوآورانه مبتنی بر فناوری، موجب افزایش تعامل آموزشی، تنوع راهبردهای تدریس و بهبود اثربخشی فرایند یاددهی–یادگیری می شود. نتایج پژوهش حاکی از آن است که تلفیق آگاهانه نوآوری آموزشی و فناوری، می تواند کیفیت تدریس را از سطح انتقال دانش به سطح یادگیری عمیق و معنادار ارتقا دهد.کلمات کلیدی:: نوآوری آموزشی، فرهنگ سازمانی، کیفیت تدریس، رهبری آموزشی، یادگیری سازمانی