بهره گیری از رویکردهای مثبت نگر در یادگیری مشارکتی برای کنترل و مدیریت استرس تحصیلی

در دهه های اخیر، استرس تحصیلی به عنوان یکی از چالش های اساسی در نظام های آموزشی، تاثیر چشمگیری بر عملکرد تحصیلی، انگیزش، سلامت روان و روابط اجتماعی دانش آموزان برجای گذاشته است. در این میان، بهره گیری از رویکردهای مثبت نگر در آموزش و یادگیری، به ویژه در قالب یادگیری مشارکتی، رویکردی نوین برای مقابله با استرس های آموزشی و ارتقای کیفیت زندگی تحصیلی دانش آموزان به شمار می رود. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش یادگیری مشارکتی مبتنی بر نگرش های مثبت در کاهش استرس تحصیلی و بهبود تاب آوری روانی و تحصیلی دانش آموزان است. یافته ها نشان می دهد که تمرکز بر مولفه های روان شناسی مثبت از جمله امید، خودکارآمدی، خوش بینی و هیجانات مثبت در کنار تعامل و همکاری گروهی، زمینه ای برای ارتقای سلامت روان و کاهش فشارهای روانی در محیط های یادگیری فراهم می کند. این رویکرد، علاوه بر تاثیر بر کنترل هیجانات منفی و بهبود تنظیم هیجانی، به افزایش احساس تعلق، مشارکت فعال و لذت از یادگیری منجر می شود. کلمات کلیدی: استرس تحصیلی، یادگیری مشارکتی، روان شناسی مثبت، سلامت روان، تاب آوری تحصیلی، خودکارآمدی، هیجان مثبت، تعامل آموزشی.