هدایت تحصیلی تا هدایت شغلی: بازتعریف نقش هنرستان در تربیت نوجوانان

آموزش ارزش های اخلاقی در مدارس به عنوان یکی از عناصر بنیادین تربیتی، نقش مهمی در شکل دهی شخصیت، رفتار و نگرش دانش آموزان ایفا می کند. معلمان با نگرش، رفتار و مهارت های خود، به عنوان الگو و هدایت گر، تاثیری مستقیم بر یادگیری و درونی سازی ارزش های اخلاقی دارند. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی تحلیلی به بررسی نقش معلم در آموزش اخلاقی پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که نگرش مثبت و رفتار اخلاقی معلم، ایجاد محیط یادگیری مشارکتی، عادلانه و حمایتگر، و ارائه بازخورد مستمر موجب تقویت مسئولیت پذیری، همکاری، همدلی و احترام دانش آموزان می شود.علاوه بر این، توجه به تفاوت های فردی، پیشینه فرهنگی و توانایی های مختلف دانش آموزان موجب افزایش عدالت آموزشی و ارتقای مشارکت فعال آنان در فرآیند یادگیری اخلاقی می شود. فعالیت های گروهی، پروژه های مشارکتی و حل مسئله های اخلاقی نیز یادگیری ارزش ها را از حالت نظری به تجربه عملی تبدیل می کند.در نهایت، توانمندسازی معلمان در جهت تقویت نگرش و مهارت های اخلاقی، مدیریت کلاس و هدایت فرآیند یادگیری ارزش ها، عاملی کلیدی در تربیت دانش آموزان اخلاق مدار، مسئول و مشارکت پذیر است. این پژوهش نشان می دهد که نقش معلم فراتر از انتقال دانش است و او به عنوان محور اصلی در شکل دهی فرهنگ اخلاقی مدرسه و جامعه عمل می کند.واژگان کلیدی: معلم، ارزش های اخلاقی، یادگیری اخلاقی، محیط یادگیری، بازخورد آموزشی