تاثیر مدارس استثنایی بر رشد اجتماعی و عاطفی دانش آموزان
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 14
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CSEMCONF01_1415
تاریخ نمایه سازی: 14 بهمن 1404
چکیده مقاله:
مدارس استثنایی به عنوان یکی از مهم ترین بسترهای آموزشی برای دانش آموزان با نیازهای ویژه، نقشی تعیین کننده در شکل گیری و تقویت رشد اجتماعی و عاطفی این گروه ایفا می کنند. هدف از این پژوهش، بررسی جامع تاثیر مدارس استثنایی بر ابعاد مختلف رشد اجتماعی و عاطفی دانش آموزان و تبیین فرصت ها و چالش های موجود در این نوع نظام آموزشی است. رشد اجتماعی و عاطفی شامل مولفه هایی نظیر خودپنداره، عزت نفس، مهارت های ارتباطی، تنظیم هیجانی، احساس تعلق اجتماعی و توانایی سازگاری با محیط های آموزشی و اجتماعی است که در دانش آموزان با نیازهای ویژه، اهمیت دوچندان دارد.یافته های پژوهش های پیشین نشان می دهد که مدارس استثنایی با فراهم کردن محیطی امن، حمایت گر و متناسب با ویژگی های شناختی، هیجانی و جسمانی دانش آموزان، می توانند زمینه رشد مثبت عاطفی را فراهم آورند. وجود معلمان متخصص، برنامه های آموزشی انفرادی، و خدمات توان بخشی و مشاوره ای سبب می شود دانش آموزان احساس درک شدن، پذیرش و ارزشمندی بیشتری داشته باشند که این امر به بهبود عزت نفس و کاهش اضطراب و ناکامی های عاطفی منجر می شود. همچنین تعامل با همسالانی که شرایط مشابهی دارند، می تواند احساس همدلی، همبستگی و امنیت روانی را در دانش آموزان تقویت کند.با این حال، برخی مطالعات به پیامدهای بالقوه منفی مدارس استثنایی نیز اشاره کرده اند. جداسازی دانش آموزان از مدارس عادی ممکن است فرصت های تعامل اجتماعی گسترده تر را محدود کرده و در برخی موارد منجر به شکل گیری احساس طردشدگی اجتماعی یا وابستگی بیش از حد به محیط حمایتی مدرسه شود. این مسئله می تواند انتقال مهارت های اجتماعی آموخته شده به جامعه بزرگ تر را با چالش مواجه سازد. از این رو، کیفیت برنامه های آموزشی، رویکردهای تربیتی معلمان، و میزان ارتباط مدارس استثنایی با خانواده ها و جامعه نقش کلیدی در کاهش این پیامدهای منفی ایفا می کند.در مجموع، می توان گفت تاثیر مدارس استثنایی بر رشد اجتماعی و عاطفی دانش آموزان، امری چندبعدی و وابسته به کیفیت اجرا، رویکرد آموزشی و میزان توجه به تفاوت های فردی است. چنانچه این مدارس با برنامه ریزی دقیق، رویکردهای نوین تربیتی و همکاری موثر با خانواده و نهادهای اجتماعی اداره شوند، می توانند نقش بسیار مثبتی در توانمندسازی اجتماعی و عاطفی دانش آموزان با نیازهای ویژه ایفا کرده و آنان را برای حضور فعال تر و مستقل تر در جامعه آینده آماده سازند.
کلیدواژه ها:
مدارس استثنایی ، رشد اجتماعی ، رشد عاطفی ، دانش آموزان با نیازهای ویژه ، عزت نفس ، مهارت های اجتماعی ، حمایت روانی–آموزشی
نویسندگان