تحلیل رابطه بین اختیار انسان و قضاء و قدر الهی در حکمت متعالیه با تمرکز بر دیدگاه صدرالمتالهین

این پژوهش با رویکردی تحلیلی-انتقادی، به صورت بنیادین به کاوش در باب تزاحم ظاهری میان دو اصل محوری الهیات یعنی اختیار ارادی انسان و اصل قضاء و قدر الهی می پردازد. چارچوب نظری این تحقیق، نظام فلسفی حکمت متعالیه است که بر بنیان مبانی نوآورانه صدرالمتالهین، به ویژه اصالت وجود و اصالت داشتن قوه و فعل در جوهر اشیاء، استوار است. هدف اصلی، فراتر از حل صرفا کلامی، اثبات این مدعاست که اختیار، نه یک امر اعتباری یا یک توافق قراردادی میان خالق و مخلوق، بلکه تجلی ذاتی و تکوینی اراده الهی در مرتبه وجودی فاعل مختار است. ما نشان خواهیم داد که چگونه نظریه حرکت جوهری، به انسان اجازه می دهد تا در عین ثبات نظام کلی تقدیر، حامل یک اختیار واقعی و عامل تغییر در ساحت وجود خود باشد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: اختیار ، قضاء و قدر ، حکمت متعالیه ، صدرالمتالهین ، جبر و تفویض ، حرکت جوهری ، اصالت وجود ، اراده طولی.