بررسی مولفه های عرفان عملی در منظومه فکری مولانا جلال الدین بلخی

این پژوهش به تحلیل ساختار و مولفه های عرفان عملی (سلوک) در اندیشه های مولانا جلال الدین محمد بلخی، شاعر و عارف بزرگ قرن هفتم هجری، می پردازد. هدف اصلی، استخراج و تبیین مراحل و ارکان سلوک عملی از منظر مثنوی معنوی و دیوان شمس است که هسته اصلی آن را عشق الهی تشکیل می دهد. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی با رویکرد تفسیر محتوای متون عرفانی است. یافته ها نشان می دهد که عرفان عملی مولانا بر محوریت عشق و شور (شوق)، ملاقات پیر و مرشد (واسطه فیض)، ذکر و سماع (ابزارهای رسیدن به وجد)، و فنا و بقا بنا شده است. این مولفه ها، نه تنها مسیر رسیدن به وحدت را ترسیم می کنند، بلکه تاکید ویژه ای بر جنبه عملی و تجربی بودن این سفر دارند، به طوری که سالک باید از مرحله شریعت به طریقت و نهایتا به حقیقت قدم بگذارد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: عرفان عملی ، مولانا ، عشق الهی ، سلوک ، فنا و بقا ، سماع.