بررسی نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی فرآیندهای یاددهی-یادگیری و ارتقای تجربیات آموزشی دانش آموزان

این مقاله با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی فرآیندهای یاددهی-یادگیری و ارتقای تجربیات آموزشی دانش آموزان می پردازد. از یک سو، هوش مصنوعی فرصت های بی مانندی را ایجاد کرده است؛ از جمله: یادگیری شخصی سازی شده که متناسب با سرعت و نیاز هر دانش آموز است، کمک به معلمان در انجام کارهای اداری تکراری مانند تولید محتوا و طراحی سوال، و دسترسی ۲۴ ساعته دانش آموزان به یک منبع کمک آموزشی هوشمند. این ابزارها می توانند با آزاد کردن زمان معلم، تمرکز بر روی پرورش مهارت های تفکر انتقادی و خلاقیت را افزایش دهند. از سوی دیگر، این فناوری چالش های جدی به همراه دارد. مهم ترین این چالش ها عبارتند از: تهدید یکپارچگی علمی و افزایش تقلب، عمیق تر شدن شکاف دیجیتالی بین دانش آموزان دارای دسترسی و فاقد دسترسی به فناوری، کمرنگ شدن نقش انسانی معلم به عنوان محور کلاس، و نگرانی های مربوط به خطا و سوگیری در داده های پایه ای هوش مصنوعی. این مقاله در نهایت نتیجه می گیرد که هوش مصنوعی نه یک جایگزین، بلکه یک ابزار کمکی قدرتمند برای معلمان است. موفقیت در بهره گیری از آن، منوط به توانمندسازی معلمان، تدوین سیاست های شفاف برای استفاده اخلاقی، و بازنگری در روش های ارزشیابی است تا آینده ای که در آن هوش انسانی و ماشینی در کنار یکدیگر به ارتقای کیفیت آموزش می پردازند، محقق شود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی ، کلاس درس ، یادگیری شخصی سازی شده ، چالش های اخلاقی ، نقش معلم.