تحلیل انتقادی تاثیر رسانه های هوشمند بر هویت تربیتی یادگیرندگان

این پژوهش با رویکردی نظری–تحلیلی انتقادی، به بررسی عمیق و چندوجهی تاثیرات پدیدارشناختی و ساختاری رسانه های هوشمند (شامل هوش مصنوعی، شبکه های اجتماعی الگوریتمی و پلتفرم های مبتنی بر داده) بر شکل گیری، تحول و بازتعریف هویت تربیتی یادگیرندگان در عصر دیجیتال می پردازد. هویت تربیتی، به عنوان فرآیندی پویا شامل ابعاد شناختی، اخلاقی، اجتماعی، فرهنگی و حرفه ای، تحت تاثیر شدید نیروهای الگوریتمی و محیط های تعاملی جدید قرار گرفته است. با استفاده از چارچوب نظری تلفیقی برگرفته از نظریه های هویت (به ویژه نظریه مک لوران و هولمز)، تعلیم و تربیت انتقادی (پائولو فریری و هنری ژیرو)، و مطالعات رسانه (مک لوهان و بولتر)، مقاله استدلال می کند که در حالی که رسانه های هوشمند پتانسیلی برای شخصی سازی یادگیری دارند، سازوکارهای الگوریتمی غالب منجر به ایجاد «خودهای فیلترشده»، «همسان سازی معرفتی» و تضعیف ظرفیت تفکر انتقادی و عاملیت اخلاقی می شوند. تحلیل نشان می دهد که این ابزارها نه تنها محتوا را توزیع می کنند، بلکه ساختار درونی تجربه زیسته و معنای تعلیم و تربیت را دگرگون ساخته اند. در نهایت، یک مدل مفهومی برای درک سازوکار این تاثیرات ارائه شده و پیشنهادهایی سیاستی و تربیتی برای تقویت هویت انتقادی و مستقل یادگیرندگان در مواجهه با این فناوری ها مطرح می گردد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: هویت تربیتی ، رسانه های هوشمند ، یادگیری شخصی سازی شده ، تعلیم و تربیت انتقادی ، الگوریتم ، عاملیت دیجیتال.