الگوی تلفیقی یادگیری مبتنی بر هیجان با رویکرد علوم اعصاب تربیتی

این پژوهش با هدف ارائه یک الگوی تلفیقی جامع برای یادگیری مبتنی بر هیجان (Emotion-Based Learning - EBL) با تکیه بر آخرین یافته های علوم اعصاب تربیتی (Neuroeducation) انجام شده است. یادگیری فرآیندی است که به شدت تحت تاثیر وضعیت عاطفی و هیجانی فرد قرار دارد؛ با این حال، بسیاری از مدل های آموزشی سنتی، نقش هیجان را در فرآیند شناختی نادیده می گیرند. این مقاله با رویکرد کیفی و با استفاده از روش تحلیل اسنادی و مدل سازی مفهومی، به بررسی مبانی نظری یادگیری هیجانی (مانند نظریه های عصب شناختی دماسیو، لدو و ایموردینو-یانگ) و ارتباط تنگاتنگ آن با سازوکارهای مغزی پرداخته است. ساختار الگوی پیشنهادی شامل ابعاد کلیدی مانند: «آگاهی هیجانی»، «تنظیم هیجان»، «انگیزه هیجانی» و «محتوای هیجانی» است که هر یک مبتنی بر کارکردهای نواحی مغزی مانند آمیگدال، هیپوکامپ و قشر پیش پیشانی (PFC) تبیین شده اند. تبیین عصب بنیاد هر مولفه، پل ارتباطی مستقیمی بین نظریه های روان شناختی یادگیری و عملکرد مغز برقرار می سازد. نتایج نشان می دهد که ادغام اصول علوم اعصاب تربیتی در طراحی مداخلات آموزشی، منجر به افزایش معنادار تثبیت حافظه، بهبود عملکرد شناختی و ارتقاء یادگیری معنادار می شود. این الگو می تواند راهنمایی عملی برای معلمان در سطوح مدرسه ای و دانشگاهی فراهم آورد تا محیط های یادگیری حمایت گر و از نظر هیجانی غنی ایجاد کنند.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: یادگیری مبتنی بر هیجان ، علوم اعصاب تربیتی ، تنظیم هیجان ، سازوکارهای مغزی ، مدل سازی مفهومی.