نقش رایانه در ارتقای ارتباطات آموزشی و تحول فرایندهای یاددهی–یادگیری در نظام آموزش و پرورش

گسترش فناوری های رایانه ای در دهه های اخیر، افق های نوینی را پیش روی نظام های آموزشی گشوده و زمینه ساز تحولات بنیادین در فرایندهای یاددهی–یادگیری شده است. بهره گیری موثر از رایانه به عنوان ابزاری تقویت کننده در ارتباطات آموزشی، مستلزم پذیرش آگاهانه و باور عمیق مدیران، برنامه ریزان و معلمان نسبت به ظرفیت های آموزشی این فناوری است. پیش از هرگونه اقدام اجرایی، لازم است توانمندی ها و کارکردهای آموزشی رایانه در سطوح مدیریتی و سیاست گذاری نظام آموزش و پرورش به درستی شناخته و نهادینه شود تا زمینه اعتماد و استفاده اثربخش آن در مدارس فراهم آید.در این راستا، رایانه می تواند ضمن تسهیل ارتباط میان معلم و دانش آموز، به بهبود مدیریت کلاس، ارتقای کیفیت آموزش و افزایش تعاملات آموزشی کمک شایانی نماید. مطالعات گسترده انجام شده در کشورهای در حال توسعه طی دهه اخیر نشان می دهد که بهره گیری هدفمند از رایانه نقش مهمی در افزایش کارایی نظام آموزشی دارد؛ هرچند این کشورها همچنان با چالش هایی در زمینه زیرساخت، آموزش نیروی انسانی و فرهنگ سازی مواجه اند. در مقابل، کشورهای صنعتی با تدوین راهبردهای مناسب و تلفیق نظام مند فناوری با آموزش رسمی و غیررسمی، به نتایج امیدبخشی در ارتقای کیفیت آموزشی دست یافته اند. این پژوهش بر آن است تا با تبیین جایگاه رایانه در تقویت ارتباطات آموزشی، الزامات و راهکارهای تحقق تحول آموزشی در نظام آموزش و پرورش را مورد بررسی قرار دهد.

کلیدواژه ها:

رایانه در آموزش ، ارتباطات آموزشی ، فناوری آموزشی ، یاددهی–یادگیری ، تحول آموزشی ، مدارس