بررسی اثرگذاری عملکرد مدیریت شهری بر سرمایه و انسجام اجتماعی در شهرها

هدف پژوهش حاضر، بررسی اثرگذاری عملکرد مدیریت شهری بر سرمایه اجتماعی و انسجام اجتماعی در محیط های شهری معاصر بود. این مطالعه با تکیه بر رویکرد ترکیبی و بهره گیری از روش توصیفی–تحلیلی انجام شد. در بخش کمی، داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته با روایی و پایایی تاییدشده گردآوری و با استفاده از مدل معادلات ساختاری (SEM) تحلیل شد. در بخش کیفی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با شهروندان و کارشناسان حوزه مدیریت شهری انجام و تحلیل مضمون (Thematic Analysis) بر روی داده ها صورت گرفت. یافته های کمی نشان داد که عملکرد مدیریت شهری به طور مستقیم و غیرمستقیم بر سرمایه اجتماعی و انسجام اجتماعی تاثیر معنادار دارد. نتایج مدل سازی نشان داد اثر مستقیم مدیریت شهری بر سرمایه اجتماعی (β=۰.۶۲) از شدت قابل توجهی برخوردار است و همچنین اثر مستقیم مدیریت شهری بر انسجام اجتماعی (β=۰.۴۱) و اثر غیرمستقیم از طریق سرمایه اجتماعی (β=۰.۳۳) تایید شد. در سطح مولفه ها، کیفیت فضاهای عمومی و حمایت از مشارکت شهروندان بیشترین سهم را در تبیین سرمایه اجتماعی داشتند.یافته های کیفی نیز نشان داد شهروندان در محلاتی که از عدالت فضایی، پاسخگویی نهادی و شفافیت بیشتری برخوردار بوده اند، احساس تعلق، اعتماد نهادی و همبستگی اجتماعی بالاتری تجربه می کنند. نتایج پژوهش با چارچوب های نظری سرمایه اجتماعی پاتنام و کولمن و همچنین نظریه فضای سوم الدنبرگ هم راستا بود و نشان داد که سرمایه اجتماعی نوعی سرمایه واسطه ای است که عملکرد مدیریت شهری را به تقویت انسجام اجتماعی پیوند می دهد.بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود مدیریت شهری از طریق سیاست های تقویت مشارکت واقعی، ارتقای کیفیت فضاهای عمومی و بازتوزیع عادلانه منابع، زمینه لازم برای تقویت سرمایه اجتماعی و انسجام اجتماعی را فراهم سازد. این اقدامات می تواند به توسعه شهری پایدار و افزایش کیفیت زندگی شهروندان منجر شود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: مدیریت شهری ، سرمایه اجتماعی ، انسجام اجتماعی ، عدالت فضایی ، مشارکت شهروندی.