نقش بازی های مشارکتی و آموزشی در بهبود مهارت های کار گروهی و مسئولیت پذیری دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 49

فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JMAIS-7-22_051

تاریخ نمایه سازی: 14 بهمن 1404

چکیده مقاله:

بازی های مشارکتی و آموزشی در دهه های اخیر به عنوان یکی از رویکردهای یادگیری فعال، جایگاه مهمی در مدرسه پیدا کرده اند زیرا بازی می تواند هم زمان انگیزش درونی، تعامل اجتماعی، حل مسئله و تجربه مسئولیت فردی در چارچوب هدف مشترک را تقویت کند. این مقاله با رویکرد مروری تحلیلی، نقش بازی های مشارکتی و آموزشی را در ارتقای مهارت های کار گروهی و مسئولیت پذیری دانش آموزان بررسی می کند. در بخش مبانی نظری، پیوند بازی با نظریه وابستگی اجتماعی و یادگیری مشارکتی تبیین می شود و سپس با اتکا به مدل های پژوهشی در حوزه بازی های آموزشی، سازوکارهای اثرگذاری بازی بر رفتارهای تیمی مانند ارتباط موثر، تصمیم گیری جمعی، مدیریت تعارض، همدلی و پاسخگویی روشن می گردد. در بخش شواهد پژوهشی، یافته های برخی منابع فارسی و انگلیسی نشان می دهد که وقتی بازی به صورت هدفمند طراحی و اجرا شود و در آن عناصر کلیدی مثل هدف مشترک، نقش های مشخص، بازخورد فوری و پاسخگویی فردی وجود داشته باشد، یادگیرندگان نه تنها در مهارت های اجتماعی و تیمی رشد می کنند، بلکه احساس تعلق، مسئولیت نسبت به نتیجه گروه و خودتنظیمی نیز افزایش می یابد. مقاله در پایان، رهنمودهای اجرایی برای معلمان و مدیران مدرسه و نیز پیشنهادهایی برای پژوهش های آینده ارائه می کند. بازی های مشارکتی و آموزشی در دهه های اخیر به عنوان یکی از رویکردهای یادگیری فعال، جایگاه مهمی در مدرسه پیدا کرده اند زیرا بازی می تواند هم زمان انگیزش درونی، تعامل اجتماعی، حل مسئله و تجربه مسئولیت فردی در چارچوب هدف مشترک را تقویت کند. این مقاله با رویکرد مروری تحلیلی، نقش بازی های مشارکتی و آموزشی را در ارتقای مهارت های کار گروهی و مسئولیت پذیری دانش آموزان بررسی می کند. در بخش مبانی نظری، پیوند بازی با نظریه وابستگی اجتماعی و یادگیری مشارکتی تبیین می شود و سپس با اتکا به مدل های پژوهشی در حوزه بازی های آموزشی، سازوکارهای اثرگذاری بازی بر رفتارهای تیمی مانند ارتباط موثر، تصمیم گیری جمعی، مدیریت تعارض، همدلی و پاسخگویی روشن می گردد. در بخش شواهد پژوهشی، یافته های برخی منابع فارسی و انگلیسی نشان می دهد که وقتی بازی به صورت هدفمند طراحی و اجرا شود و در آن عناصر کلیدی مثل هدف مشترک، نقش های مشخص، بازخورد فوری و پاسخگویی فردی وجود داشته باشد، یادگیرندگان نه تنها در مهارت های اجتماعی و تیمی رشد می کنند، بلکه احساس تعلق، مسئولیت نسبت به نتیجه گروه و خودتنظیمی نیز افزایش می یابد. مقاله در پایان، رهنمودهای اجرایی برای معلمان و مدیران مدرسه و نیز پیشنهادهایی برای پژوهش های آینده ارائه می کند.

نویسندگان

نسرین زنگنه

محقق و پژوهشگر

فرشته رضایی

محقق و پژوهشگر

مژگان کرمی

محقق و پژوهشگر