بررسی و تحلیل نقش هوش مصنوعی در پیشرفت ابعاد علمی معلمان و تاثیر آن در انتقال مطالب به دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 51

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JMAIS-7-22_041

تاریخ نمایه سازی: 14 بهمن 1404

چکیده مقاله:

هوش مصنوعی (AI) در دهه اخیر—به ویژه با ظهور سامانه های مولد—به یکی از اثرگذارترین نیروهای تحول آفرین در آموزش تبدیل شده است. این مقاله با رویکرد مروری–تحلیلی، نقش هوش مصنوعی را در ارتقای «ابعاد علمی معلمان» (دانش محتوایی، دانش تربیتی، دانش فناوری محور، پژوهشگری معلم، سواد داده و ارزیابی، و اخلاق حرفه ای) بررسی کرده و نشان می دهد که این ارتقا چگونه می تواند کیفیت «انتقال مطالب» به دانش آموزان را بهبود دهد. از سوی دیگر، مقاله به مخاطراتی مانند خطای محتوایی، توهم دانایی، وابستگی شناختی، تضعیف ارزشیابی معتبر و چالش های حریم خصوصی می پردازد و راهبردهایی برای بهره گیری مسئولانه پیشنهاد می کند. یافته های تحلیلی نشان می دهد که هوش مصنوعی در صورت استقرار همراه با توانمندسازی معلم، استانداردهای اخلاقی، و بازطراحی ارزشیابی، می تواند به افزایش دقت علمی تدریس، بهبود بازخورد، شخصی سازی یادگیری، و تعمیق فهم مفهومی دانش آموزان منجر شود؛ اما استفاده بدون چارچوب می تواند به سطحی سازی یادگیری و کاهش نقش حرفه ای معلم بینجامد. راهکارهای سیاستی و اجرایی در پایان ارائه می شود.هوش مصنوعی (AI) در دهه اخیر—به ویژه با ظهور سامانه های مولد—به یکی از اثرگذارترین نیروهای تحول آفرین در آموزش تبدیل شده است. این مقاله با رویکرد مروری–تحلیلی، نقش هوش مصنوعی را در ارتقای «ابعاد علمی معلمان» (دانش محتوایی، دانش تربیتی، دانش فناوری محور، پژوهشگری معلم، سواد داده و ارزیابی، و اخلاق حرفه ای) بررسی کرده و نشان می دهد که این ارتقا چگونه می تواند کیفیت «انتقال مطالب» به دانش آموزان را بهبود دهد. از سوی دیگر، مقاله به مخاطراتی مانند خطای محتوایی، توهم دانایی، وابستگی شناختی، تضعیف ارزشیابی معتبر و چالش های حریم خصوصی می پردازد و راهبردهایی برای بهره گیری مسئولانه پیشنهاد می کند. یافته های تحلیلی نشان می دهد که هوش مصنوعی در صورت استقرار همراه با توانمندسازی معلم، استانداردهای اخلاقی، و بازطراحی ارزشیابی، می تواند به افزایش دقت علمی تدریس، بهبود بازخورد، شخصی سازی یادگیری، و تعمیق فهم مفهومی دانش آموزان منجر شود؛ اما استفاده بدون چارچوب می تواند به سطحی سازی یادگیری و کاهش نقش حرفه ای معلم بینجامد. راهکارهای سیاستی و اجرایی در پایان ارائه می شود.

نویسندگان

خدیجه نوری

محقق و پژوهشگر

منیژه نوری

محقق و پژوهشگر

سوسن رضایی

محقق و پژوهشگر