بررسی اثر ۸ هشت هفته تمرین مقاومتی در آب بر عملکرد حرکتی زنان سالمند شهر کرمانشاه

هدف کلی از انجام این پژوهش بررسی اثر هشت هفته تمرین مقاومتی در آب بر عملکرد حرکتی زنان سالمند شهر کرمانشاه بود. بدین منظور تعداد ۳۰ نفر از بین زنان سالمند سالم شهر کرمانشاه به طور داوطلبانه و به صورت نمونه در دسترس در این پژوهش شرکت کردند که به دو گروه ۱۵ نفره تمرین در آب و گروه کنترل به صورت یکسان تقسیم شدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش شامل آزمون تعادل ایستای شارپند رومبرگ، تعادل پویای ستاره، قدرت ایزومتریک تنه و پشت، آزمون انعطاف پذیری و آزمون استقامت عضلانی تحتانی بود. نوع تحقیق حاضر نیمه تجربی و با طرح پیش آزمون-پس آزمون بود. در بخش آمار استنباطی، قبل از تجزیه و تحلیل داده ها، نتایج آزمون کلموگروف-اسمیرنف نشان دهنده طبیعی(نرمال) بودن داده های بدست آمده در هر دو گروه و در تمامی مراحل آزمون بود. در بخش آماری از آزمون t وابسته برای بررسی اثر تمرین و از آزمون t مستقل برای بررسی تفاوت بین گروه ها استفاده شد. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که گروه تمرین در آب افزایش معناداری را در میزان فاکتورهای: تعادل ایستا، تعادل پویا، قدرت ایزومتریک تنه، استقامت عضلانی تحتانی و انعطاف پذیری در بین زنان سالمند پس از هشت هفته تمرین مقاومتی در آب داشت، اما این تغییر در گروه کنترل معنادار نبود. همچنین نتایج نشان داد که بین میزان تغییرات گروه تمرینی در آب نسبت به گروه کنترل در میزان تعادل ایستای تفاوت معناداری وجود داشت. این نتیجه بدین معناست که هشت هفته تمرین در آب تاثیر معناداری بر افزایش فاکتورهای عملکرد حرکتی در بین زنان سالمند شهر کرمانشاه داشته است.هدف کلی از انجام این پژوهش بررسی اثر هشت هفته تمرین مقاومتی در آب بر عملکرد حرکتی زنان سالمند شهر کرمانشاه بود. بدین منظور تعداد ۳۰ نفر از بین زنان سالمند سالم شهر کرمانشاه به طور داوطلبانه و به صورت نمونه در دسترس در این پژوهش شرکت کردند که به دو گروه ۱۵ نفره تمرین در آب و گروه کنترل به صورت یکسان تقسیم شدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش شامل آزمون تعادل ایستای شارپند رومبرگ، تعادل پویای ستاره، قدرت ایزومتریک تنه و پشت، آزمون انعطاف پذیری و آزمون استقامت عضلانی تحتانی بود. نوع تحقیق حاضر نیمه تجربی و با طرح پیش آزمون-پس آزمون بود. در بخش آمار استنباطی، قبل از تجزیه و تحلیل داده ها، نتایج آزمون کلموگروف-اسمیرنف نشان دهنده طبیعی(نرمال) بودن داده های بدست آمده در هر دو گروه و در تمامی مراحل آزمون بود. در بخش آماری از آزمون t وابسته برای بررسی اثر تمرین و از آزمون t مستقل برای بررسی تفاوت بین گروه ها استفاده شد. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که گروه تمرین در آب افزایش معناداری را در میزان فاکتورهای: تعادل ایستا، تعادل پویا، قدرت ایزومتریک تنه، استقامت عضلانی تحتانی و انعطاف پذیری در بین زنان سالمند پس از هشت هفته تمرین مقاومتی در آب داشت، اما این تغییر در گروه کنترل معنادار نبود. همچنین نتایج نشان داد که بین میزان تغییرات گروه تمرینی در آب نسبت به گروه کنترل در میزان تعادل ایستای تفاوت معناداری وجود داشت. این نتیجه بدین معناست که هشت هفته تمرین در آب تاثیر معناداری بر افزایش فاکتورهای عملکرد حرکتی در بین زنان سالمند شهر کرمانشاه داشته است.

کلیدواژه ها:

تمرین مقاومتی در آب ، عملکرد حرکتی ، زنان سالمند