نقش ارتباط دوسویه معلم ودانش آموزدرپیشرفت تحصیلی

یکی از ارکان بنیادین در موفقیت تحصیلی دانش آموزان، کیفیت تعامل و نوع رابطه ای است که میان معلم و دانش آموز شکل می گیرد. تجربه های آموزشی نشان داده است که ارتباط مثبت، صمیمانه و اثربخش معلم با شاگردان می تواند به طور چشمگیری در افزایش انگیزه درونی، تقویت اعتمادبه نفس، بهبود عملکرد تحصیلی و حتی رشد اجتماعی و عاطفی آنان تاثیرگذار باشد.این مقاله با هدف بررسی نقش و تاثیر تعامل سازنده میان معلم و دانش آموز در موفقیت تحصیلی تدوین شده است. در این پژوهش، ضمن استفاده از منابع علمی معتبر و مطالعات انجام شده در حوزه روان شناسی تربیتی و علوم آموزشی، به اهمیت روابط گرم، حمایت گرانه، همدلانه و احترام آمیز میان معلم و دانش آموز پرداخته می شود.نتایج مطالعات متعدد نشان می دهد معلمانی که در کلاس درس فضایی سرشار از احترام متقابل، مشارکت فعال، تشویق و انگیزش ایجاد می کنند، نه تنها علاقه دانش آموزان به یادگیری را افزایش می دهند، بلکه شرایطی فراهم می آورند که استعدادها و توانایی های پنهان آنان به بهترین شکل بروز پیدا کند. این گونه تعاملات مثبت موجب می شود دانش آموزان احساس ارزشمندی کنند، نسبت به یادگیری نگرش مثبتی داشته باشند و اعتماد بیشتری به توانایی های خود پیدا کنند.از سوی دیگر، بی توجهی به مهارت های ارتباطی و شیوه های تعامل موثر می تواند سبب کاهش انگیزه، افت تحصیلی و حتی شکل گیری نگرش های منفی نسبت به مدرسه و فرآیند یادگیری شود. بنابراین، می توان گفت که کیفیت رابطه میان معلم و دانش آموز یکی از عوامل کلیدی در موفقیت یا شکست تحصیلی به شمار می رود.در نتیجه، توجه ویژه به ارتقای مهارت های ارتباطی معلمان، آموزش روش های موثر تعامل، و تقویت جنبه های عاطفی و انسانی در فرایند تدریس، ضرورتی اجتناب ناپذیر برای نظام آموزشی است؛ چرا که تنها از طریق ایجاد روابط سالم، گرم و انگیزشی است که می توان بستر مناسب برای رشد همه جانبه و موفقیت تحصیلی دانش آموزان را فراهم ساخت.

کلیدواژه ها:

تعامل مثبت ، معلم ، دانش آموز ، موفقیت تحصیلی ، انگیزه ، اعتمادبه نفس ، روان شناسی تربیتی ، روابط آموزشی.