ارتباط هوش هیجانی با عملکرد تحصیلی دانش آموزان

این مقاله به بررسی ارتباط بین هوش هیجانی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان می پردازد. هوش هیجانی، توانایی شناخت، درک، مدیریت و استفاده موثر از هیجانات خود و دیگران است. عملکرد تحصیلی نیز به میزان موفقیت دانش آموز در دستیابی به اهداف آموزشی اشاره دارد. در این پژوهش، ابتدا به تعاریف، ابعاد و مدل های مختلف هوش هیجانی، به ویژه مدل های گلمن و مایر و سالووی، پرداخته می شود. سپس، مفهوم عملکرد تحصیلی و عوامل موثر بر آن مورد بحث قرار می گیرد. در ادامه، مبانی نظری مرتبط با این حوزه، شامل نظریه های یادگیری اجتماعی بندورا، خودتنظیمی زینسر و هوش های چندگانه گاردنر، به تفصیل تشریح می گردد. بخش بعدی به مرور پژوهش های انجام شده در زمینه ارتباط هوش هیجانی و عملکرد تحصیلی، هم در سطح داخلی و هم خارجی، اختصاص دارد. در نهایت، نتایج این پژوهش ها تحلیل و بحث شده و نتیجه گیری نهایی با ارائه پیشنهاداتی برای تحقیقات آتی ارائه می گردد. یافته های این مقاله نشان می دهد که هوش هیجانی بالا با عملکرد تحصیلی بهتر در دانش آموزان همبستگی مثبتی دارد و می تواند به عنوان یک عامل پیش بین مهم در موفقیت تحصیلی در نظر گرفته شود.