تحلیلی بر رویکردهای نوین تدریس زبان و ادبیات فارسی در مدارس

این مقاله بدنیال تحلیلی بر رویکردهای نوین تدریس زبان و ادبیات فارسی در مدارس با روش توصیفی و تحلیل می باشد. یکی از مشکلات مهم و اساسی در نظام آموزش و پرورش خصوصا در کشور ما، به کار نگرفتن روش های تدریس نوین در آموزش است. به همین سبب کیفیت آموزشی از سطح مطلوب برخوردار نیست و دانش آموزان علاقه زیادی به تحصیل نشان نمی دهند. یکی از دلائل آن عدم آشنایی معلمان با روش های نوین تدریس در ادبیات فارسی است. پیشرفت روز افزون علوم و تحقیقات گوناگون در حیطه های مختلف حاکی از آن است که اطلاعات بشر روز به روز افزایش می یابد و مطالب جدیدی به دست می آید. امروزه هر فرد بشر ناچار از استفاده یافته های جدید است. زبان فارسی به عنوان یکی از زبانهای غنی و کهن دنیا و زبان دوم اسلام به لحاظ گستره ی واژگانی و تواناییهای خود در ردیف زبانهای مهم دنیا جای دارد و از ارزش شایانی برای انتقال مفاهیم دوستی و معاونی بلند برخوردار است. در عصر ارتباطات، خواندن و مطالعه یکی از ضروریات جدا نشدنی زندگی بشر امروزی است. مهارت خواندن به ماهیت خواندن که شامل: رمز گشایی و درک معناست ارتباط پیدا می کند. روش های خواندن متن مبتنی بر رویکرد خبرپردازی یا پردازش اطلاعات با هدف تولید متن و نه صرفا ادراک، راهنمای خوبی در جهت انتخاب روش های نوین تدریس زبان و ادبیات فارسی هستند.انتخاب روش تدریس مناسب باعث می شود تا هم معلمان در کار خود موفق تر عمل کنند و هم دانش آموزان را به درسی که با روش خوب تدریس شده علاقه مند کند و در نهایت انگیزه ی مطالعه ی عمومی نیز بهبود یابد. عمده ترین مشکلات موجود شامل روش های تدریس سنتی و ناکارآمد، عدم ارتباط محتوای درسی با نیازها و علایق دانش آموزان، کمبود منابع آموزشی و فناوری های نوین، ضعف در ارزیابی پیشرفت های دانش آموزان و کمبود معلمان متخصص و انگیزه مند است. برای رفع این مشکلات، پیشنهادهایی همچون استفاده از روش های تدریس نوین مانند یادگیری مبتنی بر پروژه، استفاده از فناوری های دیجیتال و محتوای چندرسانه ای، بازنگری در محتوای درسی با توجه به نیازهای روز جامعه و طراحی ابزارهای ارزیابی متنوع و کاربردی ارائه گردید. همچنین بر اهمیت ارتقای توانمندی معلمان و برگزاری دوره های آموزشی برای آنان تاکید شد.

کلیدواژه ها:

زبان و ادبیات فارسی ، رویکردهای نوین تدریس ، مدارس