بررسی ویژگی های زبانی در گفتار و نوشتار بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی

یکی از علایم مشخصه بیماری اسکیزوفرنی در معیار تشخیصی دی.اس. ام ۴ ناهنجاری های زبانی است. به همین منظور در این پژوهش تلاش شده است تا برخی ویژگی های زبانی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی مورد بررسی قرار گیرد. نتیجه مقایسه های انجام شده میان گفتار و نوشتار ۱۱ مرد مبتلا به اسکیزوفرنی در مرحله سوم و فاز ابقا با گفتار و نوشتار ۱۱ مرد که در سابقه اشان هیچ موردی از علایم روان پریشی گزارش نشده بود، نشان داد که بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی مرد در مرحله بهبودی (مرحله سوم-فاز ابقا)، در مقایسه با افراد سالم مرد در سطح نوشتار بیشتر واژه های بسیط به کار می برند؛ در سطح نوشتار جملات خوش ساخت و در سطح گفتار جملات بدساخت تولید می کنند؛ چه در سطح گفتار و چه در سطح نوشتار بیشتر تمایل دارند که از جملات ساده استفاده کنند تا مرکب؛ و انسجام گفتمانی را نه در زبان گفتاری و نه در زبان نوشتاری رعایت نمی کنند.