بررسی موضوعی شباهت های حماسه گیلگمش و داستان کیومرث

یکی از انواع منظومه های حماسی ،منظومه حماسی طبیعی و ملی است.که عبارت است از نتایج افکار و قرایح و علایق و عواطف یک علت که در طی قرن ها تنها برای بیان وجوه عظمت و نبوغ آن قوم به وجود آمده است. مطالعه ادبیات اساطیری و بازخوانی اسطوره های کهن می تواند بسیار آموزنده باشد، مشروط بر این که دوباره گرفتار همان اندیشه ها و ذهنیات دو جایگاهی نشویم، حماسه گیلگمش یکی از اولین آثار ادبی شناخته شده در تاریخ بشریت است. یک شعر حماسی که داستان زندگی مردی به نام گیلگمش را نقل می کند. گیلگمش حماسه ی مرگ و زندگی است و از نخستین تفکرات فلسفی در باب مرگ است که به سبک حماسی بیان شده و بیانگر جست و جویی با شکوه از برای زندگی جاوید و عظمت است .محور اصلی این منظومه ی ادبی جستجو و تلاش در خور ستایش ، اما بی فرجام قهرمان داستان برای دستیابی به زندگی جاوید و رهایی از مرگ است .کیومرث یا گیومرت نخستین پادشاه کشور یا ملت ایران در شاهنامه است که سی سال حکمرانی نمود. حکیم طوس چنین بیان می کند که او در کمال و بزرگی دیهیم بر سر گذاشت ولی از دوران او آگاهی در دست نیست. زمان کیومرث مانند زمانی نیست که پسر از پدر یاد نماید یا احوالات و خاطرات پدر را بتواند مو بمو بازگو نماید، آنچه بود کیومرث (گیومرت) انسانی بود برتر از دیگران در اخلاق و مردمانگی.