بررسی نقش تعامل خانواده و مدرسه در رشد مهارت های ارتباطی و سازگاری اجتماعی کودکان ناشنوای دوره ابتدایی

کودکان ناشنوا به دلیل محدودیت های ارتباطی، در مسیر رشد مهارت های اجتماعی و سازگاری با محیط آموزشی با چالش های متعددی مواجه هستند. ازاین رو، تعامل موثر میان خانواده و مدرسه می تواند نقش تعیین کننده ای در بهبود این فرایند ایفا کند. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش تعامل خانواده–مدرسه در رشد مهارت های ارتباطی و سازگاری اجتماعی کودکان ناشنوای دوره ابتدایی است. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با استفاده از ابزارهایی نظیر پرسش نامه و مصاحبه انجام شده است. جامعه آماری شامل کودکان ناشنوای دوره ابتدایی، والدین و معلمان آن ها می باشد. یافته های پژوهش نشان می دهد که تعامل مثبت و مستمر خانواده و مدرسه، از طریق هماهنگی در روش های آموزشی، تبادل اطلاعات و حمایت عاطفی، تاثیر معناداری بر بهبود مهارت های ارتباطی و افزایش سازگاری اجتماعی کودکان ناشنوا دارد. نتایج این مطالعه می تواند در طراحی برنامه های آموزشی و مداخلات حمایتی برای کودکان ناشنوا و خانواده های آنان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کودکان ناشنوا ، تعامل خانواده–مدرسه ، مهارت های ارتباطی ، سازگاری اجتماعی ، دوره ابتدایی