مدیریت زمان و برنامه_ریزی درسی برای معلمان ابتدایی+

هدف اصلی این پژوهش، بررسی و تحلیل راهبردهای مدیریت زمان و برنامه ریزی درسی در میان معلمان مقطع ابتدایی است. با توجه به نقش محوری معلمان در نظام آموزشی و فشارهای ناشی از حجم بالای محتوای آموزشی، مدیریت صحیح زمان به عنوان یک مهارت حیاتی برای ارتقای کیفیت تدریس و کاهش فرسودگی شغلی مطرح می شود. این پژوهش با روش توصیفی-مروری به بررسی مبانی نظری و پیشینه پژوهش پرداخته و با تحلیل یافته های مطالعات پیشین، به شناسایی موانع سازمانی و فردی مدیریت زمان می پردازد. یافته ها نشان می دهد که استفاده از مدل های نوین برنامه ریزی درسی، اولویت بندی وظایف و بهره گیری از فناوری های آموزشی، رابطه معناداری با بهبود عملکرد معلمان و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد. در نهایت، بر لزوم برگزاری کارگاه های آموزشی و بازنگری در برنامه های درسی جهت کاهش بار اداری معلمان تاکید شده است.

کلیدواژه ها:

مدیریت زمان ، برنامه ریزی درسی ، معلمان ابتدایی ، بهره وری آموزشی ، فرسودگی شغلی