هوش مصنوعی و آموزش خلاقیت دیجیتال در مدارس هنر و فناوری

در دهه های اخیر، تلفیق هوش مصنوعی با نظام آموزشی، افق های نوینی را در پرورش خلاقیت و نوآوری در میان دانش آموزان، به ویژه در مدارس هنر و فناوری، گشوده است. ظهور فناوری های هوشمند و ابزارهای دیجیتال یادگیری، مسیر یاددهی–یادگیری را از الگوهای سنتی به محیط های تعاملی، شخصی سازی شده و مبتنی بر تجربه خلاقانه سوق داده است. پژوهش های مروری اخیر نشان می دهد که بهره گیری از الگوریتم های هوش مصنوعی در آموزش هنر دیجیتال، نه تنها موجب افزایش توانمندی های فنی دانش آموزان در کار با نرم افزارها و پلتفرم های تولید تصویر، صدا و طراحی سه بعدی می شود، بلکه فرایند تفکر خلاق، تخیل و مهارت حل مسئله را نیز به طور چشمگیری تقویت می کند. از سوی دیگر، هوش مصنوعی با تحلیل داده های یادگیری و شناخت سبک های فردی دانش آموزان، امکان ارائه مسیرهای آموزشی منحصربه فرد را فراهم کرده و به مربیان اجازه می دهد تا نقش راهنما و تسهیل گر را به جای انتقال دهنده صرف دانش بر عهده گیرند. بررسی ادبیات علمی این حوزه نشان می دهد که ادغام هوش مصنوعی در آموزش هنر و فناوری، زمینه ساز شکل گیری نسلی از هنرمندان دیجیتال است که توانایی ترکیب دانش فنی با بینش زیبایی شناسانه را دارند. این مقاله مروری با رویکرد تحلیلی و نظام مند، به بررسی تاثیرات هوش مصنوعی بر آموزش خلاقیت دیجیتال در مدارس هنر و فناوری می پردازد، چالش های اخلاقی و تربیتی آن را مرور می کند و در نهایت، راهکارهایی برای بهره برداری پایدار و خلاقانه از این فناوری در فرآیندهای آموزشی پیشنهاد می دهد. یافته ها حاکی از آن است که آینده آموزش هنری در گرو توانایی مدارس در هم زیستی موثر با هوش مصنوعی، بازآفرینی برنامه های درسی متناسب با مهارت های قرن بیست ویکم و تقویت سواد دیجیتال معلمان و دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

مصنوعی ، آموزش خلاقیت دیجیتال ، مدارس هنر و فناوری ، یادگیری هوشمند ، نوآوری آموزشی ، هنر دیجیتال ، تفکر خلاق ، آموزش قرن بیست ویکم.