بررسی تاثیر خوانش هدفمند متون کلاسیک فارسی بر تقویت تفکر انتقادی دانش آموزان با تاکید بر کتاب های درسی آموزش وپرورش

آموزش زبان و ادبیات فارسی در نظام آموزش وپرورش ایران، علاوه بر انتقال دانش زبانی، نقش مهمی در پرورش توانایی های شناختی دانش آموزان ایفا می کند. یکی از این توانایی ها، تفکر انتقادی است که در برنامه های درسی کمتر به صورت هدفمند مورد توجه قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر خوانش هدفمند متون کلاسیک فارسی بر تقویت تفکر انتقادی دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و داده ها از طریق تحلیل محتوای متون منتخب کتاب های درسی زبان و ادبیات فارسی و بررسی فعالیت های آموزشی مرتبط با آن ها گردآوری شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که در صورت به کارگیری راهبردهای خوانش هدفمند، از جمله طرح پرسش های تحلیلی، مقایسه مفاهیم، و تفسیر لایه های معنایی متن، متون کلاسیک فارسی ظرفیت بالایی برای پرورش مولفه های تفکر انتقادی مانند تحلیل، استدلال و قضاوت آگاهانه دارند. با این حال، در کتاب های درسی موجود، این ظرفیت ها به صورت نظام مند فعال نشده اند. نتایج پژوهش بر ضرورت بازنگری در شیوه آموزش متون کلاسیک فارسی و طراحی فعالیت های آموزشی مبتنی بر تفکر انتقادی در کلاس های درس تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش زبان و ادبیات فارسی ، خوانش هدفمند ، متون کلاسیک فارسی ، تفکر انتقادی ، کتاب های درسی