آموزش و پرورش و عدالت آموزشی

عدالت آموزشی یکی از اساسی ترین مفاهیم در حوزه علوم تربیتی و سیاست گذاری عمومی است که بر تضمین برخورداری برابر تمامی افراد، صرف نظر از پیشینه های اجتماعی، اقتصادی و جغرافیایی، از فرصت های آموزشی با کیفیت تاکید دارد. این مقاله با هدف بررسی عمیق مفهوم عدالت آموزشی، مبانی نظری و فلسفی آن، ابعاد مختلف، عوامل موثر بر نابرابری ها و راهبردهای تحقق آن در نظام آموزشی ایران تدوین شده است. با مروری بر دیدگاه های فیلسوفان و نظریه پردازان تعلیم و تربیت، ابعاد دسترسی، کیفیت، فرصت ها و نتایج در عدالت آموزشی تبیین می شوند. عوامل متعددی نظیر شکاف اقتصادی، تفاوت های منطقه ای و تاثیر فناوری بر تشدید یا کاهش نابرابری ها مورد تحلیل قرار می گیرند. در نهایت، نقش حیاتی نظام آموزش و پرورش، معلمان، مدیران و سیاست گذاران در طراحی و اجرای راهبردهای عادلانه، از جمله تخصیص منابع متناسب با نیاز، توجه به عدالت در ساحت فناوری و ارائه راهکارهای عملی برای رفع چالش های موجود در ایران، مورد بحث قرار می گیرد تا زمینه ای برای پژوهش های آتی و تصمیم گیری های سیاستی فراهم آید.

کلیدواژه ها:

عدالت آموزشی ، نابرابری آموزشی ، آموزش همگانی ، برابری فرصت ها ، سیاست های آموزشی ، علوم تربیتی.