تاثیر هوش مصنوعی بر انگیزش و مشارکت یادگیرندگان

انگیزش و مشارکت فعال یادگیرندگان، سنگ بنای موفقیت تحصیلی و دستیابی به اهداف یادگیری پایدار محسوب می شوند. با این حال، نظام های آموزشی سنتی اغلب با چالش هایی در حفظ و ارتقای این عوامل کلیدی روبرو هستند. در دهه های اخیر، تحول دیجیتال و ظهور چشمگیر هوش مصنوعی (AI) فرصت های نوینی را برای دگرگونی فرآیندهای آموزشی فراهم آورده است. این مقاله با رویکردی تحلیلی-نظری، به بررسی جامع تاثیر هوش مصنوعی بر انگیزش و مشارکت یادگیرندگان در محیط های یادگیری نوین می پردازد. هدف اصلی، تبیین سازوکارهای تاثیرگذاری AI بر ابعاد مختلف انگیزش (درونی و بیرونی) و مشارکت (رفتاری، شناختی و هیجانی) است. در این راستا، ابتدا مفاهیم کلیدی انگیزش و مشارکت و نظریه های مرتبط مورد واکاوی قرار گرفته، سپس چارچوب مفهومی هوش مصنوعی در آموزش معرفی می شود. در ادامه، تاثیرات مثبت و منفی AI بر انگیزش و مشارکت یادگیرندگان با استناد به شواهد تجربی و مطالعات موردی بررسی می گردد. همچنین، چالش ها و محدودیت های بالقوه این فناوری در محیط آموزشی مورد بحث قرار گرفته و پیامدهای آن برای معلمان و نظام آموزشی مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد. یافته های این مقاله نشان می دهد که هوش مصنوعی، از طریق شخصی سازی محتوا، ارائه بازخوردهای هوشمند، افزایش خودمختاری، و ایجاد محیط های یادگیری جذاب، پتانسیل بالایی برای ارتقای انگیزش و مشارکت یادگیرندگان دارد. با این حال، ضرورت توجه به ملاحظات اخلاقی، حفظ نقش محوری معلم، و رفع شکاف دیجیتال برای بهره برداری موثر و عادلانه از این فناوری ضروری است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، انگیزش تحصیلی ، مشارکت یادگیرندگان ، آموزش تطبیقی ، سیستم های آموزش هوشمند ، یادگیری شخصی سازی شده.