نقش آموزش و پرورش در پویایی اجتماعی

این مقاله تحلیلی و آکادمیک، با رویکردی سختگیرانه و رسمی، به بررسی نقش بنیادین نظام آموزش و پرورش در پرورش شهروندان مسئول و ارتقاء پویایی اجتماعی می پردازد. در عصری که چالش های پیچیده اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی، نیازمند مشارکت فعال و آگاهانه شهروندان است، کارکرد آموزش و پرورش به عنوان یکی از مهم ترین نهادهای اجتماعی، اهمیتی دوچندان می یابد. این پژوهش با تکیه بر مبانی نظری جامعه شناسی آموزش و فلسفه تعلیم و تربیت، ابعاد گوناگون مسئولیت پذیری شهروندی – شامل مسئولیت اخلاقی، مدنی و زیست محیطی – را مورد کالبدشکافی قرار می دهد. همچنین، نقش محوری معلم به عنوان تسهیل گر فرآیند یاددهی-یادگیری و ارتقاء تفکر انتقادی برجسته شده است. در ادامه، چالش های ساختاری نظام آموزشی کنونی، از جمله شکاف میان نظریه و عمل، ناکارآمدی در آماده سازی برای بازار کار و ضعف در ترویج ارزش های دموکراتیک، شناسایی و مورد نقد قرار می گیرند. در نهایت، راهکارهای تحولی برای بازآرایی نظام آموزشی با هدف تقویت پویایی اجتماعی و تربیت شهروندانی مسئول، ارائه می گردد. این مقاله با هدف ارتقاء درک علمی و عملی از پتانسیل آموزش و پرورش در شکل دهی به جامعه ای پویا و مسئول، نگاشته شده است.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، پویایی اجتماعی ، مسئولیت پذیری شهروندی ، جامعه شناسی آموزش ، فلسفه تعلیم و تربیت ، نقش معلم ، چالش های نظام آموزشی.