آموزش معلمان برای استفاده موثر از فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی در مدارس

هدف از این مقاله، بررسی و طراحی یک چارچوب آموزشی برای توانمندسازی معلمان در استفاده موثر از فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی (AI) در کلاس های درس است. پژوهش حاضر با رویکرد نظری-کاربردی به تشریح مبانی، نیازسنجی، روش ها و ابزارهای آموزشی، مزایا، چالش ها و نمونه های موفق می پردازد و در نهایت پیشنهادهایی را برای نظام آموزشی ایران ارائه می کند. در این پژوهش، مفهوم هوش مصنوعی به عنوان مجموعه ای از فناوری های مبتنی بر الگوریتم های یادگیری ماشین، یادگیری عمیق، پردازش زبان طبیعی و تحلیل داده های آموزشی معرفی می شود که می تواند در فازهای طراحی، اجرای تدریس و ارزیابی یادگیری به کار گرفته شود. مبانی نظری با تبیین تعریف AI و نقش آن در آموزش آغاز می شود، سپس به فناوری های کلیدی AI در کلاس درس و نظریه های توسعه حرفه ای معلمان می پردازد. نیازسنجی آموزشی معلمان برای کار با AI به شکاف های مهارتی، سواد دیجیتال، موانع فرهنگی و ساختاری و راهبردهای پیشنهادی برای تقویت آمادگی معلمان اختصاص می یابد. بخش روش ها و راهبردهای آموزش موثر معلمان، زیرساخت ها و مدل های یادگیری را بررسی می کند، از جمله دوره های حضوری و آنلاین، یادگیری مبتنی بر عمل، مربیگری و مشاوره تخصصی. ابزارها و فناوری های مورد استفاده شامل پلتفرم های یادگیری تطبیقی، سیستم های تحلیل داده های آموزشی و ابزارهای واقعیت مجازی و افزوده است. مزایا و اثرات آموزشی، چالش ها و ملاحظات اخلاقی، و نمونه های موفق داخلی و بین المللی به تفصیل بررسی می شود. بر پایه یافته ها، پیشنهادهایی برای سیاست گذاری و نظام آموزشی ایران ارائه شده است تا بتوان این فناوری ها را به صورت همسو با الزامات اخلاقی، فرهنگی و زیرساختی به کار گرفت. نتیجه گیری نشان می دهد که آموزش معلمان به عنوان یک عامل کلیدی در موفقیت اجرایی AI در آموزش می تواند بهبود کیفیت تدریس، شخصی سازی یادگیری و کاهش بار کاری معلمان را به همراه داشته باشد.