تاثیر معلمان مجازی مبتنی بر هوش مصنوعی بر کیفیت آموزش

تحولات شتابان فناوری اطلاعات و ارتباطات، نظام های آموزشی را با تغییرات اساسی مواجه ساخته است. یکی از مهم ترین دستاوردهای این تحولات، ظهور معلمان مجازی مبتنی بر هوش مصنوعی است که با بهره گیری از الگوریتم های یادگیری ماشین، پردازش زبان طبیعی و تحلیل داده های آموزشی، نقش فعالی در فرایند یاددهی–یادگیری ایفا می کنند. این معلمان مجازی قادرند آموزش های شخصی سازی شده ارائه دهند، بازخورد فوری به دانش آموزان بدهند و فرایند یادگیری را متناسب با نیازهای فردی آنان تنظیم کنند. با وجود این مزایا، پرسش های مهمی درباره تاثیر واقعی این فناوری بر کیفیت آموزش مطرح شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر معلمان مجازی مبتنی بر هوش مصنوعی بر کیفیت آموزش انجام شده است. این مطالعه از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و با استفاده از روش مرور منابع علمی داخلی و خارجی صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد که معلمان مجازی می توانند در بهبود دسترسی به آموزش، افزایش انگیزش یادگیری و ارتقای کیفیت آموزشی موثر باشند، اما جایگزینی کامل آن ها با معلمان انسانی نه ممکن و نه مطلوب است. در پایان، راهکارهایی برای استفاده بهینه از معلمان مجازی در کنار معلمان انسانی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

معلمان مجازی ، هوش مصنوعی ، کیفیت آموزش ، یادگیری هوشمند ، فناوری آموزشی