تاثیر یادگیری معکوس بر افزایش مشارکت و خودمختاری تحصیلی دانش آموزان

یادگیری معکوس به عنوان یکی از روش های نوین آموزشی، نقش مهمی در تحول نظام های آموزشی و افزایش مشارکت و خودمختاری تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. این مقاله با هدف بررسی تاثیر یادگیری معکوس بر دو مولفه کلیدی، یعنی مشارکت و خودمختاری تحصیلی دانش آموزان، به روش تحلیلی-مروری تدوین شده است. اهمیت موضوع در این است که یادگیری معکوس با تغییر نقش معلم و دانش آموز، استفاده از فناوری های دیجیتال و ایجاد محیط های تعاملی، زمینه ساز یادگیری فعال و مستقل می شود و دانش آموزان را برای موفقیت تحصیلی و زندگی آینده آماده می کند. یافته های این مقاله نشان می دهد که یادگیری معکوس با تقویت ابعاد عاطفی، شناختی و رفتاری مشارکت تحصیلی و همچنین توسعه مهارت های برنامه ریزی، هدف گذاری و خودارزیابی در خودمختاری دانش آموزان، تاثیر قابل توجهی بر کیفیت یادگیری دارد. با این حال، چالش هایی مانند نبود زیرساخت های مناسب فناوری، کمبود سواد دیجیتال، مقاومت نسبت به تغییر روش های سنتی و نیاز به بازطراحی محتوای آموزشی، اجرای این روش را محدود می کند. برای رفع این چالش ها، راهکارهایی همچون آموزش حرفه ای معلمان، توسعه زیرساخت های دیجیتال، مشارکت والدین و تدوین سیاست های حمایتی پیشنهاد شده است. نتیجه گیری کلی مقاله تاکید دارد که یادگیری معکوس، با فراهم کردن بستر یادگیری فعال و مشارکتی، می تواند به طور موثری مشارکت و خودمختاری تحصیلی دانش آموزان را افزایش دهد و آنان را برای یادگیری مادام العمر و موفقیت در چالش های آینده آماده کند. اجرای این روش نیازمند تلاش هماهنگ در سطوح مختلف آموزشی و انجام پژوهش های بیشتر برای توسعه و بهبود آن است.

کلیدواژه ها:

یادگیری معکوس ، مشارکت تحصیلی ، خودمختاری تحصیلی ، فناوری آموزشی ، روش های نوین تدریس