آموزش ابتدایی و پرورش ذهن سالم در دنیای پرتنش امروز

دوران ابتدایی به عنوان بنیادین ترین مرحله از حیات آموزشی و رشد شناختی، روانی و اجتماعی کودک، نقشی حیاتی در شکل گیری ساختار ذهنی و سلامت روان فرد در بزرگسالی ایفا می کند. در عصر حاضر که با پیچیدگی های فزاینده، سرعت بالای اطلاعات و فشارهای محیطی (مانند شبکه های اجتماعی و تغییرات اقتصادی) همراه است، اهمیت پرورش ذهن سالم در این دوره بیش از پیش نمایان می شود. این مقاله با رویکردی تحلیلی-پژوهشی، به بررسی ابعاد مختلف آموزش ابتدایی و راهکارهای موثر برای تقویت سلامت روان و انعطاف پذیری شناختی در دانش آموزان این مقطع می پردازد. ساختار مقاله بر اساس مدل کنواس تنظیم شده و شامل پنج محور اصلی است: ۱) مبانی نظری آموزش جامع در دوران ابتدایی، ۲) نقش یادگیری مبتنی بر بازی و خلاقیت در توسعه مغزی، ۳) استراتژی های مدیریت استرس و پرورش تاب آوری عاطفی، ۴) نقش تعاملات اجتماعی و محیط مدرسه در سلامت روان، و ۵) فناوری و چالش های آن بر ذهن دانش آموزان ابتدایی. یافته ها نشان می دهند که رویکردهای آموزشی باید از تمرکز صرف بر محتوای درسی فراتر رفته و بر مهارت های فراشناختی، تنظیم هیجانی و محیط یادگیری حمایت گر تاکید کنند. نتیجه گیری بر لزوم یکپارچه سازی برنامه درسی با اصول روان شناسی رشد و تاکید بر نقش محوری خانواده و مدرسه در ساختن یک زیرساخت روانی مقاوم برای مواجهه با چالش های آینده تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش ابتدایی ، سلامت روان کودک ، پرورش ذهن سالم ، تاب آوری عاطفی ، روان شناسی رشد ، انعطاف پذیری شناختی