تقلب های هوشمند: روش های نوین سنجش و ارزشیابی در دورانی که هوش مصنوعی تکالیف را می نویسد.

چکیدهظهور مدل های زبانی بزرگ (LLMs) و ابزارهای هوش مصنوعی مولد نظیر ChatGPT و Gemini، زلزله ای در ارکان نظام آموزشی ایجاد کرده است. پارادایم سنتی سنجش که بر پایه «محصول نهایی» (مانند مقاله، تکلیف کتبی یا کد برنامه) استوار بود، اکنون با چالشی وجودی روبروست: وقتی ماشین می تواند در چند ثانیه متنی با کیفیت آکادمیک تولید کند، نمره دادن به آن متن چه معنایی دارد؟ این مقاله به بررسی پدیده «تقلب هوشمند» می پردازد؛ فرآیندی که در آن مرز بین کمک گرفتن و جایگزینی دانشجو با ماشین محو شده است. با واکاوی روانشناسی استفاده از هوش مصنوعی و ناکارآمدی ابزارهای تشخیص تکنیکال، این پژوهش راهکارهای نوینی را برای بازطراحی سیستم های ارزشیابی پیشنهاد می دهد. گذار از «سنجش محصول محور» به «سنجش فرآیندمحور»، احیای آزمون های شفاهی، طراحی تکالیف مبتنی بر تجربه زیسته و ادغام اخلاقی هوش مصنوعی در فرآیند یادگیری، محورهای اصلی این بحث هستند. هدف نهایی، نه جنگ با تکنولوژی، بلکه ارتقای سیستم آموزشی به سطحی است که در آن تفکر انتقادی و اصالت انسانی، عیار اصلی سنجش باشند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی:هوش مصنوعی مولد ، تقلب علمی ، سنجش فرآیندمحور ، ارزشیابی اصیل ، سواد هوش مصنوعی ، اخلاق دیجیتال ، آزمون شفاهی.