قدرت سکوت: چرا دانش آموزان درون گرا در سیستم آموزشی نادیده گرفته می شوند و چگونه کلاس را برای آنها امن کنیم؟

چکیدهدر سیستم های آموزشی مدرن که اغلب بر پایه برون گرایی، مشارکت کلامی سریع و کارهای گروهی پرهیاهو بنا شده اند، دانش آموزان درون گرا اغلب نادیده گرفته شده یا به اشتباه برچسب هایی چون “خجالتی”، “غیراجتماعی” یا “فاقد اعتمادبه نفس” دریافت می کنند. این مقاله با رویکردی انتقادی به تحلیل ساختارهای آموزشی موجود می پردازد و استدلال می کند که مدارس فعلی با ارزش گذاری بیش ازحد بر “ایده آل برون گرایی”، پتانسیل های عظیم نیمی از جمعیت دانش آموزی را سرکوب می کنند. با بهره گیری از نظریات روان شناسی شخصیت (یونگ و آیزنک) و مطالعات عصب شناختی، تفاوت های بنیادین در پردازش اطلاعات و نیازهای محیطی درون گرایان تشریح می شود. هدف این پژوهش، ارائه راهکارهایی عملی برای معلمان و مدیران است تا بتوانند کلاس درس را به فضایی امن و فراگیر تبدیل کنند؛ فضایی که در آن سکوت نه به معنای ضعف، بلکه به عنوان بستری برای تفکر عمیق و خلاقیت به رسمیت شناخته شود. راهکارهای پیشنهادی شامل بازنگری در سیستم های ارزشیابی مشارکت، طراحی محیط های فیزیکی آرام، و استفاده از تکنیک های آموزشی متنوع برای متعادل سازی کفه ترازو به نفع درون گرایان است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: درون گرایی ، برون گرایی ، ایده آل برون گرایی ، روان شناسی شخصیت ، آموزش فراگیر ، مشارکت کلاسی ، طراحی آموزشی ، سکوت در کلاس ، پردازش حسی.