«نبرد یا صلح؟ چگونه هوش مصنوعی (AI) را به دستیار معلم تبدیل کنیم، نه جایگزین او

چکیدهورود طوفانی هوش مصنوعی (AI) و مدل های زبانی بزرگ به عرصه آموزش، زلزله ای در پارادایم های سنتی مدارس و دانشگاه ها ایجاد کرده است. این مقاله با عبور از دوگانه سطحی “شیفتگی تکنولوژیک” و “هراس لودیتی”، به بررسی عمیق تعامل میان هوش مصنوعی و حرفه معلمی می پردازد. فرضیه اصلی این پژوهش آن است که هوش مصنوعی نه به عنوان جایگزین معلم، بلکه به عنوان یک “افزاینده توانمندی” (Augmenter) و یک “دستیار هوشمند” می تواند بحران های فعلی آموزش نظیر فرسودگی شغلی معلمان، ناکارآمدی روش های یکسان برای همه، و ضعف در بازخورد دهی را مرتفع سازد. با استناد به نظریات یادگیری و شواهد تجربی، مقاله نشان می دهد که جوهره معلمی یعنی “ارتباط عاطفی”، “الهام بخشی” و “تربیت اخلاقی” توسط ماشین قابل تقلید نیست، اما ماشین می تواند در “شخصی سازی آموزش”، “تولید محتوا” و “تحلیل داده های یادگیری” انقلابی ایجاد کند. در این نوشتار، راهکارهای عملی برای همزیستی مسالمت آمیز و سینرژیک (هم افزا) میان انسان و ماشین ارائه شده و چالش های اخلاقی و لزوم بازتعریف سواد دیجیتال معلمان مورد واکاوی قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی در آموزش ، دستیار معلم ، یادگیری شخصی سازی شده ، سواد دیجیتال ، اخلاق هوش مصنوعی ، آینده مدارس ، تکنولوژی آموزشی ، ارزیابی هوشمند.