بررسی تاثیر ارزیابی های تکوینی بر پیشرفت تحصیلی و مشارکت فعال دانش آموزان : چالش ها و فرصت ها

ارزیابی تکوینی، به عنوان یکی از رویکردهای نوین در فرآیند یاددهی–یادگیری، با تمرکز بر ارائه بازخورد مستمر و اصلاح روند یادگیری، نقش مهمی در ارتقای پیشرفت تحصیلی و تقویت مشارکت فعال دانش آموزان ایفا می کند. این پژوهش به صورت مروری و تحلیلی انجام شده است و هدف آن بررسی تاثیر ارزیابی های تکوینی بر عملکرد تحصیلی، انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان در محیط های آموزشی مختلف است. داده ها از طریق مطالعه و تحلیل ۲۵ منبع علمی شامل مقالات همایش ها، پایان نامه ها و کتب منتشر شده در حوزه آموزش و پرورش، ارزشیابی مستمر و ارزیابی توصیفی گردآوری شده اند. یافته ها نشان می دهند که ارزیابی تکوینی باعث افزایش نمرات و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان، ارتقای مهارت های حل مسئله، تفکر انتقادی و خودتنظیمی یادگیری، و همچنین افزایش انگیزه و اعتماد به نفس آنان می شود. علاوه بر این، مشارکت فعال دانش آموزان در فعالیت های کلاسی و همکاری گروهی به واسطه ابزارهای متنوع ارزیابی مانند آزمون های کوتاه، پروژه های عملی، خودارزیابی و همتایارزیابی تقویت می شود. این رویکرد همچنین امکان تعامل مستمر معلم و دانش آموز و تنظیم مسیر یادگیری بر اساس نیازهای فردی را فراهم می آورد. با وجود چالش هایی مانند نیاز به زمان، مهارت معلم و مدیریت ابزارهای متنوع، فرصت های ناشی از ارزیابی تکوینی شامل ایجاد یادگیری فعال و تعاملی، توسعه مهارت های شناختی و اجتماعی و ارتقای کیفیت آموزش، اهمیت این رویکرد را در نظام های آموزشی نشان می دهد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که ادغام ارزیابی تکوینی در برنامه های آموزشی مدارس، می تواند زمینه ساز بهبود مستمر یادگیری، افزایش مشارکت فعال و رشد چندبعدی دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

ارزیابی تکوینی ، پیشرفت تحصیلی ، مشارکت فعال ، بازخورد مستمر ، یادگیری فعال ، خودتنظیمی یادگیری